Tuesday, February 8, 2011

शब्दशलाका : "रात काळी......"


[Explored...!!!] Golden Indulgence


आकाशात जेंव्हा काळे ढग दाटून येतात...कसा सावळा होऊन जातो जीव,
जाणवून जाते त्या श्यामकांताची उणीव,
आठवत राहतात डोळ्यातल्या ओलाव्याचे विरहक्षण...

आकाशात जेंव्हा काळे ढग दाटून येतात...
तोडून द्यावासा वाटतो एक अनिवार बंध,
फुलपाखराच्या गाण्यांचे आणि भिजलेल्या मातीचे लागतात छंद,
आकाशाकडे डोळे लावून बसलेल्यांचे, आपल्यावरही उमटतात थोडे व्रण...

आकाशात जेंव्हा काळे ढग दाटून येतात...
तेंव्हा सगळचं कसं होवून जातं ओलं, मिट्ट अन् गडद,
वीजांची बनतात चित्रं, वार्‍यातूनही ऐकू येतो एक स्पंद,
काळ्याभोर आठवणींमध्ये कोरडे मात्र राहून जातो आपण...

आकाशात जेंव्हा काळे ढग दाटून येतात...
घडत राहतं बरचं काही... आत, बाहेर आणि सर्वत्र...

शब्द: विक्रांत देशमुख
फोटो: पंकज झरेकर

7 प्रतिक्रीया:

ShabdaBaddha said...

very nice.... manyawar apratim... tumachya mule malahi prerana milali.. :)

ते सोनेरी किरण डोकावतात
काळ्या ढगातून
पांढर्या ढगातून
निळ्या स्वछ आकाशातूनही

जणू आकाश कापायचे असते त्यांना
धरणीला भेटण्याची असते ओढ
देवाचाच असतो जणू तो
कोमल उबदार स्पर्श

ते सोनेरी किरण डोकावतात
आणि घेऊन येतात नव्या आशा
दाखवतात अंधारातही नव्या भावनांच्या छटा

ते सोनेरी किरण डोकावतात
पाण्यावरचे मोहक प्रतिबिंब पाहून रेंगाळतात
लाटांवरती झुलू पाहतात

ते सोनेरी किरण डोकावतात
मनात आत खोलवर....
आणि शेवटी जगण्याची उर्मी म्हणून
त्याच मनात रुजू पाहतात

ते सोनेरी किरण

Yogesh said...

अप्रतिम....खुप सुंदर..

ulhasbhide said...

“काळ्याभोर आठवणींमध्ये ..... घडत राहतं आत, बाहेर आणि सर्वत्र” .... छानच
हा फोटो पाहिला, तुझी त्यावरची कविता वाचली...... मस्त मूड आला.

त्यात भर म्हणून, नंतर सायलीच्या आवाजातलं ’सावळ्या घना ... का छेडिशी मनाच्या अशा तारा पुन्हा पुन्हा’ ऐकलं.

अशाच ’ओथंबलेल्या’ नवीन पोस्टची प्रतीक्षा.

atulkadlag said...

एकदम मस्त...!! अप्रतिम!! ......Atul

SHAPU said...

Kay yoga-yog aahe.. aaj sakalich me Soumitra cha ek juna video pahat hoto.. PAAUS GAPPA... aani nantar lagech he post...atishar sunday aashay... aaplya ashyach anek anek LIKHANA sathi SHUBHECHHA!!

Vikrant Deshmukh... said...

निखिल - कम्माल कविता
अतुल, योगेश - धन्यवाद
उल्ल्हासकाका - वातावरणनिर्मिती झाली म्हणायची...
शरदराव - "पाऊसगप्पा" व्हीडीओ भन्नाटच आहे. सौमित्र एक नंबर.... खरं तर तोच माझा संदीपनंतरचा आवडता कवि आहे !

aruna said...

फ़ोटो, मूळ कविता आणि शब्दबद्ध यान्ची कविता तीनही अप्रतिम. आशावादी आनि काहीसा कातर भाव, दोन्हीही भावतात.