Friday, February 4, 2011

कहर

आजकाल अस्मादिकांना अत्यंत असंबद्ध स्वप्ने पडू लागली आहेत. म्हणजे पूर्वीही पडायचीच, पण आताशा सकाळी उठल्यावरही ती जशीच्या जशी लक्षात राहू लागलेली आहेत. Very dangerous sign.....
आणि ती स्वप्ने देखील अशक्य "वाढीव" कॅटेगरीमधील असल्याने सकाळी आठवून ’हसावे’ की ’रडावे’ हेच कळत नाहीये ! या स्वप्नांविषयी मोठ्या चिंतायुक्त स्वरात आम्ही आमच्या एका मित्रास सांगितले असता त्याने नेहमीप्रमाणे "आय.टी. मधील स्ट्रेस" या आवडत्या विषयापासून सुरूवात करून "होस्नी मुबारक इजिप्तसाठी कसा नालायक आहे" पर्यंत कैक गहन (आणि मूळ समस्येशी अर्थाअर्थी काहीही संबंध नसलेल्या) विषयांवरची मते मोठ्या त्वेषाने ऐकवली.
“चौकस बुद्धीचे, विचारवंत मित्र आजूबाजूला असणे ही आता पर्वणी राहिलेली नसून वास्तविक ती म्हणजे ’सहनही होत नाही आणि सांगताही येत नाही’ अशी दारूण अवस्था आहे” हा नकारात्मक विचार माझ्या मनात डोकावून गेला. असो.
या विषयाचा गाढा अभ्यास असण्याची शक्यता असलेल्या माझ्या एका मानसोपचारतज्ञ मैत्रिणीच्या दवाखान्याची पायरी चढण्याचं धाडस मी केलं. तिने मी वानगीदाखल कथन केलेली काही स्वप्ने मोठ्या गंभीरपणे (म्हणजे नेहमीच्याच मख्खपणे) ऐकली. काचेच्या कपाटातून जाडजुड पुस्तके काढून हिरव्या रंगाच्या शिसपेन्सिलीने काही खुणा केल्या. (अवांतर: कपाळाल्या आठ्या घालून blank stare देताना ही मैत्रिण फार गोड दिसते!!...असो. असो.) नंतर सुमारे अर्धा तास स्वप्नांची व्युत्पत्ती, त्यांचे अर्थ, स्वप्नांचा सबकॉन्शस मनाशी असलेला गहीरा संबंध, प्रतिकात्मक स्वप्ने, बाल्यावस्थेपासूनच्या घटनांचे मनावर उमटलेले पडसाद, स्वप्नांवरून अंतर्मनाचा घेतला जाणारा वेध अश्या चिक्कार पैलूंवर तिने आपले अभ्यासपूर्ण चिंतन प्रकट केले. मला मात्र (ए.सी. मधल्या गुबगुबीत खुर्चीत बसून) ते ऐकत असता एक छोटीशी डुलकी लागल्याचा भास झाला.
त्या अर्धोन्मिलीत अवस्थेत मी एक ’मिनी’ स्वप्न स्वप्न पाहिले. (मैत्रिणीचे नाव ’मीना’, ’मीनल’ किंवा ’मोना’ नाही याची कृपया जिज्ञासू वाचकांनी नोंद घ्यावी. मान्यवर ’पुणेरी’ असले तरी त्यांच्या प्रत्येक ’कोटेड’ सिंबॉलमध्ये ’कोट्या’ असतातच असा चुकीचा गैरसमज करून घ्यायचे काहीच कारण नाही!!) त्या छोटेखानी स्वप्नात आम्ही आमच्या या डॉक्टर मैत्रिणीबरोबर मॅक्डोनाल्डमध्ये बसून ’यमन’ राग ऐकत कोक फ्लोट पित/खात आहोत असे दिसले.
या प्रसंगानंतर अर्वाचीत शास्त्रज्ञांनी ’स्वप्न’ या गूढ वस्तूवर केलेले संशोधन बव्हांशी खरे आहे असे आम्हास वाटू लागलेले आहे.
एका वेबसाईटवर म्हटल्याप्रमाणे मनुष्याला प्रत्येक रात्री सरासरी ७३८ स्वप्ने पडतात अन्‌ त्यातील केवळ एखादे लक्षात राहते. तर दुसर्‍या एका सुप्रसिद्ध शास्त्रज्ञांनी सांगितल्यानुसार पुरूष वर्गाची स्वप्ने ही ’कृष्णधवल’ तर भगिनीवर्गाची स्वप्ने ही ’इस्टमनकलर’ असतात. ’नियतीने इथेही अन्याय केलाय तर’ असा नाराजीचा सूर लावायचे खरे तर काहीच कारण नाही. निसर्गापुढे कुणाचेच काही चालत नाही. असो.
नमनाला गॅलनभर तेल ओतून झाल्यावर समेवर येत आम्ही आमच्या वाचकांपुढे गेल्या काही दिवसात पडलेली चित्र-विचित्र स्वप्ने ठेवण्याचे योजत आहोत. यात कोणताही कल्पनाविलास नसून सकाळी उठल्यानंतरही ठळकपणे स्मरणात राहिलेल्या काही खास स्वप्नांना शब्दरूपात मांडण्याचे इतिकर्तव्य या लेखाद्वारे करत आहोत हे ध्यानात ठेवणे इष्ट. मात्र कंसातील खोचक वाक्ये अगर टीपा आमच्या जन्मसिद्ध पुणेरी संपादकीय अधिकारातून आलेल्या आहेत हे सांगणे न लगे.
आमच्या स्वप्नांबाबत आम्हीच काही बोलणे बरोबर नव्हे. तरीही अंगभूत वाचाळपणामुळे त्यातील काही स्वप्ने मासलेदाखल इथे सादर करणे मान्यवरांना मौजेचे वाटते. असो.

स्वप्न क्र. १ - अदभुत प्रवास
’पॅलेस ऑन द व्हील्स’ सारख्या भासणार्‍या हेरीटेज ट्रेनमधून मी प्रवास करतो आहे. चालत्या रेल्वेच्या डब्यात माझ्या आलिशान बर्थवर बसून मी दाढी (स्वतःची) करत आहे. (या पूर्ण गाडीत आरसा मात्र कुठेच लावलेला नाही!) खिडकीतून बाहेर बर्फ पडताना दिसत आहे.
समोरच्या सीटवर पन्नास वर्षाचा एक गोरा इंग्रज मनुष्य बसलेला आहे तर वरच्या बर्थवर नाझी गणवेशातील एक इसम कानाला ’अंधेरी स्टेशन’ बाहेर मिळते तशी दहा रूपयांची कानपट्टी लावून झोपलेला आहे. मी दाढीचा शेवटचा हात फिरवून गोर्‍याला (शुद्ध मराठीत) विचारतो,
मी: कुठले स्टेशन आहे पुढचे?
गो: माहीत नाही. बहुतेक फ्रॅंकफर्ट असेल (घ्या, आता हा स्वप्नातला ब्रिटीशर सुद्धा मराठीत बोलतो ....थोड्या वेळाने बहुधा ’वाजले की बारा’ गाऊ लागेल! अजय-अतुल झिंदाबाद!! अमृता खानविलकर त्रिवार झिंदाबाद!!!)
मी: तुझ्या पासपोर्टवर लिहीले असेल की स्टेशनचे नाव...
गो: नाही. माझा पासपोर्ट ’तत्काळ’मध्ये काढला आहे (कमाल उत्तर. याला माझ्याकडून वरचा ’सा’)
मी: इथे ’शिवनेरी’चे तिकीट चालत नाही का? मी इंटरनेटवर बुक केले आहे.
गो: क्रेडीट कार्डवर केले असेल तर चालेल (काय संबंध ????)
मी: जरा माझ्या बॅगकडे लक्ष ठेवा, मी जरा आफ़्टरशेव्ह लावून आलोचं पाच मिनीटात! (दाढीचा ब्रश व रेझरचे काय झाले याचा तपशील मी जागा झाल्याने मिळू शकला नाही !)

स्वप्न क्रं २ - बिल्डर मेरा दोस्त
सेनापती बापट रोड किंवा तश्याच एखाद्या अत्याधुनिक रस्त्यावरच्या पॉश ऑफीसमध्ये मी बसलो आहे. टेबलच्या पलीकडे एक बिल्डर (जो या ऑफीसचा मालक असावा) बसलेला आहे. मी हिंदी सिनेमातील हिरोप्रमाणे टेबलावर पाय टाकून निवांत रेललेलो आहे. याबद्दल तिथल्या कुणाचाही आक्षेप नाहिये. एक ग्राहक जोडपे बिल्डरशी भांडत आहे. मालक मध्येच मलाही संभाषणात ओढत आहे.
ग्रा: अहो पण तुमच्या जाहिरातील ३००० रूपये स्क्वेअर फूट लिहीलं होतं..
बि: ती जुनी जाहीरात होती. आता रेट वाढले आहेत.
ग्रा: पण मी आधीच बुक केला होता फ्लॅट
बि: (माझ्याकडे वळून) यांनी पण केला होता. पण आता मी यांचा कॅन्सल करतोय.
मी: मला कश्याला ओढतोस मध्ये? तुमचे चालू द्या..(’ओढतोस’ या शब्दावरून प्रस्तुत स्वप्नकर्त्याची व बिल्डरची सलगी चाणाक्ष वाचकांच्या लक्षात यावी.)
बि: तेच ते. तुला मी एक संपूर्ण फ्लोअर दिला होता ना विकायला? तुलाच ठेवतोय का तू?
मी: हो ना... कुठे विकतोस बाबा... आधीच गरिबी.
ग्रा: यांच्या फ्लोअरला एक फ्लॅट द्या ना मला...
बि: (एकदम पझेसिव्ह होत) बिल्कुल नाही. तो सगळा फ्लोअर देशमुखांसाठी ठेवलाय. पहिल्यापासून (म्हणजे कधी?) तसा व्यवहार ठरलाय.
मी: (जोडप्याची कणव येऊन.. बाय द वे, माझ्या अंगी असलेले दया, क्षमा, चांगुलपणा, शिस्तप्रियता, सालसपणा, सभ्यता इत्यादी अनेक गुण मी स्वप्नात असलो तरी कायम असतात म्हटलं..) अहो काका, त्या तिकडे ’पुणे सेंट्रल’वाले एक नविन स्कीम करत आहेत. तिकडे पहा की. तुमच्या बजेटमध्ये पण बसेल.
(स्वप्न समाप्त. माझा तो बिल्डर सखा आणि ती आख्खा एक मजला माझ्या नावावर असलेली इमारत मी अजूनही शोधतो आहे. कुणाला याबाबत काही कुणकुण लागल्यास मान्यवरांशी त्वरीत संपर्क साधावा.)

स्वप्न क्र. ३ - गेम घ्यावा, गेम द्यावा
१०x१० च्या अरूंद केबिनमध्ये मी ’स्वामिनी’ आणि ’अमेय’ या माझ्या सहकार्‍यांसोबत बसलेलो आहे. स्वामिनीचा नवा ’ऍंडरॉईड’ नावाचा (आता ही कुठली शिंची नवी कंपनी??) तळहातापेक्षा मोठया साईजचा मोबाईल हॅंडसेट आम्ही न्याहाळत आहोत.
मी: किती गेम आहेत यामध्ये?
स्वा: १६७ गेम्स (हा अतर्क्य आकडा कुठून काढला असा बाळबोध प्रश्न विचारू नये. शेवटी ते स्वप्न आहे. सगळ्या गोष्टी लॉजिकली कश्या मिळणार?)
मी: डाऊनलोड केल्या तर चार्ज पडतो का?
स्वा: (प्रश्नाकडे नेहमीप्रमाणे संपूर्ण दुर्लक्ष करत) तू पट्टी आणली आहेस का?
मी: (स्वप्नातल्या स्वप्नात दचकत) पट्टी? ती कश्याला?
स्वा: गेम डाऊनलोड करताना मोजून घ्याव्या लागतात.
मी: (केबिनच्या बाहेर जमलेली गर्दी पाहून) हे एवढे लोक कसले जमले आहेत?
स्वा: ते सगळे गेम डाऊनलोड करायला आले आहेत.
मी: काय? पण हे तर आपल्या कंपनीचे दिसत नाहीत.
स्वा: अरे ते आसपासच्या कंपनीतून पण आले आहेत. त्यांना मी ३ ते ५ ही वेळ दिलेली आहे. (टीपीकल पुणेरी!!)
मी: वा, वा. चालू द्या. (काचेच्या दरवाज्यातून बाहेर पाहतो तर एक पगडीधारी इसम दिसतो.)
मी: अरेच्या, याला कुठेतरी पाहिलंय मी.
(इतका वेळ शांत बसलेला अमेय स्वप्नात पहिल्यांदा बोलतो)
अ: अरे ते आपले महापौर आहेत....
(खेळ खल्लास. महापौर गेम डाऊनलोड करायला यावेत इतका या स्वामिनीच्या ऍंडरॉईडचा महीमा..... धन्य तो ए. राजा, धन्य ते 3G स्पेक्ट्रम आणि धन्य ती टेक्नॉलॉजी!!)

स्वप्न क्रं ४ - जगबुडी
धड दिवस नाही अन्‌ धड रात्र नाही अश्या भ्रांत समयी मी गाडी पार्क करून पौड रोडच्या ’कॅफे दुर्गा’ मध्ये शिरतो आहे. नेहमी दुथडी भरून वाहणार्‍या या स्थानी आज प्रचंड शुकशुकाट आहे. मालक (नेहमीप्रमाणे) निर्विकार भाव आणून गल्ल्यावर बसलेला आहे. रोडवर देखील कमालीची शांतता आहे.
मी मालकाने पुढ्यात ठेवलेली कोल्ड कॉफी प्राशन करत त्याच्याशी बोलू लागतो.
मी: काय आज एवढी कमी गर्दी? कोणीच कस्टमर नाही?
मा: तुम्हाला माहीत नाही का आज काय आहे?
मी: (माझा ट्रेडमार्क बावळट चेहरा करत) नाही. काय आहे?
मा: अहो सगळ्या चॅनेल वर दाखवताहेत ना बातमी... आज कोथरूडमध्ये ’सुनामी’ येणार आहे!! (आता एक साधं तळं नसलेल्या कोथरूडमध्ये कसला डोंबलाचा सुनामी येणार? - आपली उगाच उठल्यावर घ्यायची शंका)
मी: काय बोलताय काय? कसं शक्य आहे? आणि मला पोहतासुद्धा येत नाही. (“आपल्या मर्यादांची जाणीव महापुरुषांना स्वप्नातही असते” - वास्तविक ब्लॉग लिहीताना हे वाक्य इथं आठवायचं काहीही कारण नव्हतं.. पण...असो.)
मा: शाळा पण लवकर सोडल्या आहेत आज.
मी: तरीच हे असले विचित्र ढग आले आहेत आज.... मी म्हटलंच तरी की तिकडे कुठेतरी जोरात पाऊस चालू आहे. आज सॉल्लिड वेगळं दिसतंय आभाळ...
मा: (स्वतः कॉफी पित पित) त्यांनी डिक्लेअर केलाय सुनामी (’दुर्गा’चा मालक खरंतर स्वतः कधी तिथली कॉफी पित नाही. पण सुनामी येवून सगळं संपण्याच्या शक्यतेने त्याने कॉफी प्यायला घेतली असावी... So Sad !!)
मी: पाठीमागे कसला आवाज येतोय?
मा: शाळेतली मुले आहेत
(मी ’दुर्गा’च्या पाठीमागे असलेल्या शाळेच्या पटांगणावर पोहोचतो. आता इतक्या चिंचोळ्या जागेत शाळा आणि मैदान कुठून आलं हा प्रश्न इथे गैरलागू अथवा श्रीराम लागू....म्हणजे दुर्लक्ष करण्यासारखा. असो.)
मी तातडीने पाठीमागच्या मैदानात पोहोचतो आणि इतर मुलांसारखा चटई घेऊन, मांडी घालून खाली बसतो. समोर पश्चिमेचं क्षितीज दिसत असतं. (माझं स्वप्न ’ब्लॅक & व्हाईट’ असल्यानं मातकट, धूरकट वगैरे).. अचानक लांबून एक प्रचंड मोठा पाण्याचा लोंढा येताना सर्वात आधी मला(च) दिसतो. बाप रे! अंगावर काटा... आणि ही मोठाली लाट. मी अफाट आश्चर्यचकीत होतो. काही कळायच्या आत ती लाट आमच्या मैदानापर्यंत. मी मोबाईल काढून प्लास्टीक पिशवीत टाकतो.
(टीप १ - पिशवी कुठून आली ही पुस्तकी शंका घेण्यापेक्षा लेखकाने स्वप्नातही बाळगलेल्या व्यवहारकुशलतेचे कौतुक अपेक्षित आहे. फॉर द रेकॉर्ड, पावसाळ्यात मी कायम एक पिशवी जवळ बाळगतो. भारतीय क्रिकेट टीमची कामगिरी, पवारांचं राजकारण, फेसबुकचे प्रायव्हसी सेटींग आणि पुण्याचा पाऊस यांचा काहीही भरवसा देता येत नाही !!
टीप २ - ’सर सलामत तो पगडी पचास’ ही म्हण म्हणायला, दुसर्‍यांना ऐकवायला चांगली आहे. पण आपला मोबाईल पाण्यात जायची वेळ येते तेंव्हा ’सर’ आणि ’पगडी’ दोन्ही वाचवाव्या लागतात.)
मी पोज घेऊन उभा असताना पाण्याचा अक्राळ विक्राळ लोंढा येऊन मला बुडवतो. नाकातोंडात पाणी जाऊन मी खोकत, ओरडत पुन्हा पाण्याच्या वर येतो. तो अजून दोन मोठ्या लाटा. आता पूर्ण पौड रोड पाण्याने भरलेला. दुकानांच्या उंचीपेक्षाही जास्ती पाणी झाले असतानाही मी कायम पाण्याच्या पृष्ठभागावर कसा काय अशी रास्त शंका मला स्वप्नातही येते.
"कुठून येतंय हे पाणी?" मी माझ्यासारख्याच तरंगत असलेल्या एकाला विचारतो.
"अर्ध्या तासापूर्वी वर चांदणी चौकात सुरू झालंय हे... त्याच्याही आधी तिकडं मुंबई साईडला झालं.. सगळी गावं, शहरं पाण्याखाली गेली आहेत" तो बोलतो आणि परत पाण्याखाली जातो. मी ट्यूब टाकून पाण्यावर तरंगल्यासारखा वहात वहात डेक्कनच्या दिशेने चाललो आहे. पौड रोड फ्लायओव्हरच्या वरून पाणी...(माणूस जागेपणी सदोदीत अतिशयोक्ती करत असला की मग स्वप्नात तरी दुसरं काय होणार? च्यक च्यक च्यक........) इतक्यात मी पुन्हा त्या ग्राऊंडवर. पाणी आटलं आहे. मी खाली पाहतो तर माझ्या चटईवर प्रचंड चिकणमाती जमा झालेली. ढग आता विरळ होत आहेत. मी आजूबाजूला पाहतो. पाण्याच्या खुणा दिसत आहेत. मी घाम पुसत ओळखीचं कोणी दिसतं का ते पहात रस्त्याने झपझपा चालू लागतो....... !
(क्रमश:)

16 प्रतिक्रीया:

ulhasbhide said...

मस्त लेख लिहिलाय.
मान्यवर, खरंच ’कहर’ आहेत तुमची ही स्वप्नं.
आणि ती वर्णन करणारे तुम्ही तर काय ..... ’अशक्य’

Govind Deshmukh said...

इतक्या उत्तम साहित्यिक लिखाणा वर मी काय लिहिणार. माझ्या क्षुल्लक दृष्टीत तर फक्त " कपाळावर आठ्या .......गोड दिसते" हेच पडल. पण त्यात आश्चर्य ते काय. वयच आहे असली गोड गोड जागती स्वप्न पहाण्याचे. ते असो. उत्तम लेख आहे विक्रम. पुण्यात डिसेंबर मध्ये भेटू. मी एक आठवड्या साठी येईन. मला काही पुस्तक घ्यायची आहेत. कुणाला भेट द्यायचा विचार नाही. तुला मी फोने करीन.

नाना काका

Pankaj - भटकंती Unlimited said...

पौड रोडला ती सुनामी नक्कीच ट्राफिकची असणार. त्याशिवाय नाही ती फ्लयओव्हरवरुन जायची.

parag said...

VIKRANT KHARACH KAHAR KELA AAHES KHATARNAK

Abhi J said...

Ek number Post ahe Vikrant.... tujhe Posts vachale ki kasa kaay tu IT sarakha ratal, udas field madhe ala (rather shiralas) kalat nahi buva....
Kuthan tari khalil oli vachalya hotya... exactly suit hotat tula...

"He table (IT Field) nase tuj suitable, jari tu Able ani Capable"

Vikrant Deshmukh... said...

उल्हासकाका - लईईईई भारी.
गोविंदकाका - काय ती तुमची नजर... काकदृष्टी का काय म्हणतात तशी... बरोबर टीपला मेन भाग तुम्ही.. पुण्यात आला की माझ्याकडेच उतरा.
पंकू - चुकीच्या डिझाइनने बांधलेला फ्लायओव्हर आहे तो
परागशेठ - मान्यवर, आभार
अभिजीत - मित्रा, नादखुळी कॉमेंट

Dhananjay Vedpathak said...

मान्यवर night shift मध्ये नाहीयेना .....नाही मध्ये भेटला होतात तेव्हा evening UK shift चालू होती म्हणून विचारला .. ac ऑफिस मध्ये मंद आजावाजात छान जुनी गाणी लाऊन झोपला कि पडतात आशी स्वप्ना ..तुला काय हे आता नवीन संगल्याला हाव ka (बरीच वर्षे झाले आहे न IT मध्ये )...त्यासाठी मानासुपारचार तज्ञ वैगेरे कहरच झाला (ते पण मैत्रीण )....आता मानासुपचार तज्ञ कडे तू सर्दी, तापाच कारण काढून नाही जाऊ शकत हे आला लक्षात ..
बाकी तुझ्यातला वक्ता पाहिलाय मी आणि लिखाणाचा आनंद ब्लोगवर घेत आहे ....
लिहित राहा ...फारच छान...

Akki said...

Kharach kahar ahe ha lekh :-) awesome !!

विशाल तेलंग्रे said...

विक्रांता, अरे काय राव तू... तो तुझ्यासोबत पाण्यावर तरंगणारा मीच होतो की (सामाईक स्वप्नं बघत होतो आपण ४.३के मेगाहर्ट्ज फ्रीक्वेंसीवर, ०४:४२:०३.०२ ते ०४:४२:०३.०२५ च्या दरम्यान!)—रेकॉर्ड करून ठेवलं असेल तर पुन्हा एक वेळ फ्लॅशबॅकमध्ये खात्री करून घे हवं तर!

सिग्मंड फ्रॉइडला त्याच्या स्वप्नांशी संबंधित संशोधनात मी नाही म्हणत असताना देखील तू त्याला (सांगायला नको होत्या अशा) बऱ्याच गोष्टी सांगून टाकल्या होत्यास—त्यावेळपासून माझा तुझ्यावरचा राग काडीभरदेखील कमी झालेला नाहीये—क्रेडिट नावाची पण काही "चीज" असतेच की! असो.

उद्या मी (भारतीय प्रमाणवेळेनुसार) पावणेदोनच्या सुमारास एफएम३बी-६१ ग्रहावरून पुढील स्वप्न पाहणार आहे: "गंगापूरच्या रफिक मुल्ला दारूभट्टीवाल्याच्या नव्या देशी दारूच्या दुकानात लागणाऱ्या सॉफ्टवेअरसंबंधी पुण्याच्या इन्फोसिसमधील नव्या प्रोजेक्टवर सेमिनार अरेंज केले आहे; आपला एक्पेरिअन्स पाहता मला अन् तुला तेथे या अतिशय अवघड कामासंबंधी प्रोजेक्टवरील पोरांना मार्गदर्शन करण्यासाठी मॅनेजरने आग्रहाचे निमंत्रण देऊन येण्याची विनंती केली आहे." तिथे एक चिक्कार आयटम पोरगी आहे, तुला ती नक्की आवडेल! स्वप्नात सामील होण्यासाठीच्या डिटेल्स मी तुला मेल करतो लगेच.

Sagar Kokne said...

झोप आणि स्वप्ने हे दोन्ही माझेही आवडते विषय...सुखाची झोप आणि सुंदर स्वप्ने हे आपल्या सारख्या बिझी लोकांना मिळणे कठीणच आहे. या आधीही तू निद्राराणीवर लिहिलेला लेख सुरेख होता. स्वप्नांबद्दल एक लेख मी ही लिहिला होता आणि त्यातील काही संदर्भ तू सांगितल्याप्रमाणेच आहेत.
http://majhyamanatalekaahee.blogspot.com/2010/06/blog-post_583.html

एकूणच कैच्याकै पोस्ट.

alhadmahabal said...

कहर!
खरंच कहर...

विशल्या,
बोअर नको मारू रे. फ्रॉईड काय तुझ्या एकट्याचाच काका आहे का?

tushar said...

खूपच छान!!!

हेरंब said...

मान्यवर, तुम्ही तर कहराचा बहर आणलात की राव.

सगळीच स्वप्नं जब्री आहेत पण जगबुडी बेष्ट !! वाचताना हास्यसुनामीत लोळलो अक्षरशः !!

विक्रांता, कहर केला आहेस अक्षरशः.. स्वप्न कर ५,६,७,८ टाक लवकर :)

Vikrant Deshmukh... said...

@धनंजय - मान्यवर, आपण बारामतीला मज्जा करायचो त्यात तुमची विनोदबुद्धी प्रकर्षाने दिसून आली होतीच आम्हाला. या पोस्टवर कॉमेंट करून उपकृत केल्याबद्दल धन्यवाद.
@Akki, @तुषार, @आल्हाद - प्रतिक्रीयेबद्दल आभारी आहे.
@सागर - मित्रा, मी वाचली होती ती पोस्ट. आपले बहुतेक गुण जुळतात हो.
@हेरंब - मान्यवर, अहो स्वप्ने खुप पडतात. पण त्यातली लक्षवेधी फक्त टाकायची ठरवली आहेत !!
@ विशाल - आयला, आता स्वप्नामध्ये सुद्धा LAN आहे की काय? माझ्या सूक्ष्मदेहाने तुझ्या लेटेस्ट स्वप्नात यायचा प्रयत्न करेन मी. बाकी ती "चिक्कार आयटम" मुलगी कन्फर्म आहे ना?

विशाल तेलंग्रे said...

अरे त्या पोरीसोबत एवढी सलगी करण्याचं नव्हतं सांगितलं मी. तू तर सिरिअसलीच घेतलंस की राव. च्यायला आता रोज तुझ्या स्वप्नात येणार की ती—काही उपाययोजना करावी लागेल, नाहीतर तुला झोपेत चैन नाही पडू देणार ती! हे हे, अजून हसू येतंय मला तुझं—पटवली तर खरी, पण आता तीच हात धुवून मागे लागलीय, त्याचे काय!!! :P

aruna said...

कहर हे नावच एक्दम फ़िट्ट आहे तुमच्या लिखाणाला.
पण धनन्जय म्हणतात ते ही खरे आहे . अशी स्वप्ने पडायला असे मस्त वत्तवरण लागते. तुमच्या सुनामीत आम्हीही बुडालो राव.