Monday, July 5, 2010

काय रे देवा....

(माझ्या अतिशय आवडत्या संदीप खरेंच्या ’काय रे देवा’ या कवितेचं हे आय.टी. व्हर्जन....मूळ कविता खाली दिली आहे. तीही अवश्य वाचा.)
आता पुन्हा प्रोजेक्ट येणार
एक्सेल चार्ट लालपिवळा होणार
मग कंपनीच्या तोंडाला पाणी सुटणार
मग वीकेंडच्या कामाचा फतवा निघणार
मग मध्येमध्ये बेसुमार रिव्ह्यू होणार
काय रे देवा..............

मग त्या अवांतर मेल कुणाला दाखवता नाही येणार
मग मी त्या आर्काईव्ह करणार
मग ऑफलाईन असूनही तो गलथानपणा कुणापुढे ओकावासा वाटणार
मग व्यवसाय-मित्र ते लगेच ओळखणार
मग जे बिलेबल असतील ते सहसंवेदनेने रडणार
मग बेंचवर असतील ते हसणार
मग आयटीत आलो नसतो तर बरं, असं वाटणार
आणि या सगळ्याशी पी.एम.ला काहीच देणंघेणं नसणार
काय रे देवा..............

मग त्याच वेळी नेमकं बाजूच्या पीसीवर ’फेसबुक’ उघडं दिसणार
मग त्यात ’आवरा’ ’सीआयडी’ वगैरे कम्युनिटी असणार
मग त्यावर लोक एकसे एक पीजे टाकत असणार
मग बाकीचे निवांत वाचत, खुदुखुदु हसत असणार
मग यांना एवढा वेळ मिळतो कसा काय.. असा प्रश्न पडणार
मग उगाच तळपायाची आग मस्तकाला जाणार
मग घेणं ना देणं... पण एच.आर.ला फुकाचे शाप लागणार...
काय रे देवा..............

मग ’ओरॅकल’ची विंडो धूसर होऊन जाणार
मग त्याला ’ट्विटर’ची मुक्ताफळं लगडणार
मग मिनीमाईझ केलेल्या मेसेंजर विंडोमध्ये उपस्थितांचे ’पिंग’ टपटपणार
मग १८ इंचाचा टीएफटी स्क्रीन अपुरा अपुरा वाटणार
मग हार्ड डिस्क क्रॅश व्हावी असं वाटणार
नेटवर्कची केबल काढून पोर्ट निकामी करावंस वाटणार
मग सारंच आयुष्य कसं मंद मंद विझत जाणार
पण तरीही हे फक्त हायबरनेशनमध्ये जाणार
बंद नाही पडणार
काय रे देवा..............

प्रोजेक्ट चालू होणार
मग कॉन्फरन्स रूम हिरव्यागार होणार
मग प्रत्येक कॉलमध्ये बिनकामाची गर्दी होणार
मग आपण सवयीने काहीतरी चांगलं सोल्युशन देऊ पाहणार
पण मॅनेजमेंट त्याला नाही जुमानणार
मग आपल्याला कंपनीचं खरं स्वरूप कळणार
मग नुसती ओझी वाहण्याच्या कल्पनेने आपण खंतावणार
आम्लपित्त होऊ नये म्हणून रात्रीच्या मीटींग टाळायला बघणार
क्लायंटच्या सुर्योदयाच्या आधी आपलं डॉक्युमेंट पाठवायला निघणार
पलीकडचा ’क्युबिकल’वालाही तोपर्यंत ’फेसबुका’वरून लॉग-आऊट झालेला असणार
यु-ट्युब, ऑरकूट, ब्लॉगचा त्याचा स्टॉकही संपलेला असणार
मग पीएमच्या पुढ्यात माईलस्टोन असणार
आणि माझ्या पुढ्यात ’आ’ वासलेले डेव्हलपमेंटचे सेट-अप असणार
जीवाचे हाल करणार्‍या अजून एका असाईनमेंटमध्ये,
मी कसायाच्या मागून जाणार्‍या गाईसारखा निमूटपणे राबत असणार...

प्रोजेक्ट गेल्या वर्षी आला,
प्रोजेक्ट यंदाही येतो,
प्रोजेक्ट पुढच्या वर्षीही येणार....

काय रे देवा..............
********************************************************************************
मूळ कविता -
आता पुन्हा पाऊस येणार
आकाश काळं निळं होणार
मग मातीला गंध सुटणार
मग मध्येच वीज पडणार
मग तुझी आठवण येणार
काय रे देवा...
मग ती आठवण कुणाला दाखवता नाही येणार
मग मी ती लपविणार
मग लपवूनही ते कुणालातरी कळावंस वाटणार
मग ते कुणीतरी ओळखणार
मग मित्र असतील तर रडणार
नातेवाईक असतील तर चिडणार
मग नसतच कळलं तर बरं असं वाटणार
आणि या सगळ्याशी तुला काहीच घेण देण नसणार..
मग त्याच वेळी नेमका दूर रेडिओ चालू असणार
मग त्यात एखाद जुनं गाणं लागलेल असणार
मग त्याला एस.डी.बर्मननी चाल दिलेली असणार
मग ते साहीर नी गायलेलं असणार
मग ते लतानी गायलेलं असणार
मग तू ही नेमका आत्ता हेच गाण एकत असशील तर.. असा प्रश्न पडणार
मग उगाच छातीत काहीतरी हूर हूरणार
मग ना घेणं ना देणं
पण फूकाचे कंदील लागणार
काय रे देवा...
मग खिडक्यांचे गज थंडगार होऊन जाणार
मग त्याला आकाशाची आसवं लगडणार
मग खिडकीत घट्ट बांधून ठेवलेल्या आपल्या पालथ्या मुठीवर ते टपटपणार
मग पाच फूट पाच इंच देह अपुरा अपुरा वाटणार
मग ऊर फुटून जावंस वाटणार
छाताडातून ह्रदय काढून त्या शुभ्र धारांखाली धरावस वाटणार
मग सारच कस मुर्खासारखं उत्कट उत्कट होत जाणार
पण तरीही श्वासांची लय फक्त कमी जास्त होत जाणार
बंद नाही पडणार
काय रे देवा...
पाऊस पडणार
मग हवा हिरवी होणार
मग पानापानात हिरवळ दाटणार
मग आपल्या मनाचं पिवळ पान मोडून हिरव्यात शिरू पाहणार
पण त्याला ते नाही जमणार
मग त्याला एकदम खरं काय ते कळणार
मग ते ओशाळणार
मग पुन्हा शरीराशी परत येणार
सर्दी होऊ नये म्हणून देहाला वाफ घ्यायला सांगणार
चहाच्या पाण्यासाठी फ्रिजमध्ये कूडमूडलेलं आलं शोधणार
एस.डी. चं गाणही तोपर्यंत संपलेल असणार
रेडिओचा स्टॉक भरलेला असणार
मग तिच्या जागी ती असणार
मग माझ्या जागी मी असणार
कपातल वादळ गवती चहाच्या चवीने पोटात निपचीत झालेलं असणार

पाऊस गेल्या वर्षी पडला
पाऊस यंदाही पडतो
पाऊस पुढल्या वर्षीही पडणार

काय रे देवा......(संदीप खरे)

20 प्रतिक्रीया:

सावधान said...

Namskaar
Vikrant Deshamukha mahoday,
Mi PDKulkarni, sadya NY-USA t aahe. Majhya sanganakavar mi devanagari vachu/lihu shakat naahi mhanun copy karun te dusarya sangankavar vachave lagate. Pan apalya lekhachi copy karata yet naahi ase vatate. tyamule apalaa lekh vachanyachaa Aanand gheta yeta nahi Khamaswa!
http://savadhan.wordpress.com
PDK

loukika raste said...

mast! mast!mast!

विशाल तेलंग्रे said...

च्यायला...!!! ;-D

विक्रांता, संदीपने आत्ताच मला कळवले की तू त्याच्या "काय रे देवा" चे आय.टी. रिमिक्स व्हर्जन रीलीज केलंय म्हणून... धावतच आलो मी त्याचा आनंद घ्यायला, ते पण जेवण करता करता!!! तुझे विडंबन करण्याचे कौशल्य तसे जग-विख्यात जरी असले तरी मला राग येऊन सुद्धा मला ते मनापासून आवडते... दुसर्‍याची स्तुती करण्याचा कधी योगच आला नाही, त्यामुळे तुझे कौतुक करण्यासाठी माझ्याकडे पुरेसा शब्दसाठा सध्यातरी उपलब्ध नाहिये... पण आज तू जाम खूष केलंयस, हे सांगणे नलगे... ;)

मोह आवरता आवरेना, त्यामुळे माझी रिमिक्स कॉपी-पेस्टींग व्हर्जन २:

आता पुन्हा तू असंच काहीतरी कुरकुरीत लिहिणार,
मग काय, आमचं इकडं पित्त खवळणार,
मग नको ते विचार डोक्यात येणार,
मग बाकीचा अभ्यास सोडून असले बिन-पैश्याचे कामं करणार,
बाजूलाच डाय-हार्ड ४.० मित्रं पाहत असणार,
मग मी पण टेक-फाय पिच्चर म्हणून तो पाहायला बसणार,
मग त्यातील हॅकर्स कोणत्या ओएसेस वापरतात ते पाहणार,
मग त्यातील चित्तथरारक दृश्ये पाहून हाय-टेक स्वप्ने रंगवणार,
स्वप्नात माझ्याजवळ मोठा बंगलो असणार,
त्याच्या बाजूला मोठे गार्डन व बेन्ज, मर्सिडीज डझनच्या वर असणार,
मग मी त्यातून भारी-भारी मॉडेल्ससोबत फिरणार,
[च्यायला, वरची ओळ नव्हती टाकणं राव!]
त्यावेळेस एलिएन्सच पृथ्वीवर हल्ला करणार,
मग ते पृथ्वीवर प्रखर एलेक्ट्रो-मॅग्नेटिक वेव्ज सोडणार,
मग सर्व इलेक्ट्रॉनिक साधने बंद पडणार,
पण मी हार नाही मानणार,
आयता मोक्का सापडून मी त्यांच्या यानात घुसणार,
मग मी त्यांचे यान हॅक (क्रॅक) करणार,
मग त्यात ठेवलेले त्यांचे सुपर कॉम्प्युटर मी रि-प्रोग्रॅम करणार,
मग ते एलिएन्स माझ्यापुढे नतमस्तक होणार,
मग मला जगभरातील सगळे शौर्य, सामाजिक पुरस्कार मिळणार,
कोणीतरी माझ्या पाठीत जोरात बुक्का मारणार,
तो पिच्चर पाहत असलेला माझा एक मित्रच असणार,
पिच्चर तोपर्यंत संपलेला असणार,
मग माझे स्वप्न तसेच अर्धवट संप(व)लेले असणार,
मग मी राग सहन न होऊन बाहेर पडणार,
मग मला कॉलेजमधल्या ओळखीच्या काही पोरी दिसणार,
मग मी लाजाळूपणे मान खाली घालून त्यांच्या विरूद्ध बाजूने जाणार,
मग आभाळात एकाएकी काळे ढग येणार,
हेत्तीऽऽच्या, आजदेखील मी छत्री आणलेली नसणार,
मग घरी ओल्लं होत जाणार,
मग लगेच ओले झालेले कपडे बदलणार,
मग फ्रीजमध्ये ठेवलेलं तांब्याभर बर्फ झालेलं पाणी गडागडा पिणार,
मग पुन्हा रात्री लॅटपॉट उघडणार,
मग फायरफॉक्स उघडल्यावर विक्रांताचा पुन्हा एक नविन लेख दिसणार,
च्यायला, अजून पित्त खवळणार,
मग उद्या विक्रांतासारखं काहीतरी "खारट" लिहायचंच असा निर्धार करून झोपणार,
मग सकाळी उठल्यावर बिन-दात घासल्याचाच चहा, अंघोळ, जेवन उरकून बाहेर पडणार,
मग पुन्हा मित्रांकडे जाणार,
आज पुन्हा नवा साय-फाय पिच्चर....

मी कालही असंच म्हणत होतो,
आजही असंच म्हणतोय,
अन् उद्यापण असंच म्हणीन...!!!


;)

विशाल तेलंग्रे said...

काय रे देवा...

टाकायचंच विसरलो होतो... :-/

दिपक तेलंग्रे said...

खुपच छान. विडंबन वाचून खरोखरच पित्त खवळलय आणी त्यात विशालने अजूनच आंबट
टाकलय.

ulhasbhide said...

छान कविता (विडंबन) ..... आवडली.

IT वाल्यांच्या 'IT' (Intra Territorial) activities मस्त वर्णन केल्या आहेस

Vikrant Deshmukh... said...

दीपक, लौकीका : धन्यवाद.
विशाल: काय चाबूक लिवलंय भौ.... तू लय्य भारी माणूस आहेस गड्या..... नाद करायचा नाय तुझा कुनी... मला तर मूळ कवितेपेक्षा कॉमेंटच जास्ती आवडली :P

विक्रम एक शांत वादळ said...

Akdum mast re Vikrant Bhau

n Vishal ;)

shashankk said...

kavita va sarv comments,
Va Devaaaaa......
Va re Vaaha vaa !!!
shashank

ulhasbhide said...

छान कविता (विडंबन) ... आवडली.

IT वाल्यांच्या IT (Intra Territorial) activities
मस्त वर्णन केल्या आहेस.

aruna said...

welcome back to your favourite world.
विदम्बन मस्त जमले आहे. आता हा ओघ चालु राहु द्या.

aruna said...

welcome back to your favourite world.
विदम्बन मस्त जमले आहे. आता हा ओघ चालु राहु द्या.

aruna said...

नमस्कार
विडम्बन कविता एकदम मस्त. आणी तुमची प्रतिभा पुन्हा उजागर झाली म्हणून धन्यवाद. आता खन्ड पडू देउ नका. फ़ार वाट पहायला लावू नका.

amol said...

perfrect and Gr8!!!

Amrita said...

interesting blog! :) vachayla majja aali

कृष्णा.....घोडके said...

लई भारी..............

Ashish Kulkarni said...

Ek nooooooo

jabardast navha ti jabaradast

a Sane man said...

:)

Sarang Bal said...

Zakkas!! Khup avadla he vidamban.

सा. ज. said...

vishal aani vikrant lay bhaaree vidamnane :)